Zo daar is Runningmate weer eens.

 

Eindelijk begint de achilles goed op te knappen. Hardlopen komt weer in beeld en dus ben ik vandaag wat plannen gaan maken voor een schema.

 

Van de afgelopen 5 maanden heb ik de eerste 3 zwaar verkouden en stokdoof doorgebracht en de afgelopen maand was het alweer raak. Morgen maar eens naar de huisarts om over de neusamandelen te praten, want die zijn vast en zeker onnodig overuren aan het draaien. Ik heb er al jaren af en toe last van, maar dit jaar is het wel heel bar, ik voel me al bijna een halfjaar ziek en hangerig.

In de tussentijd ben ik gaan zwemmen om fit te blijven, ook al voel ik me niet echt toppie.

 

Toch mis ik het hardlopen enorm en dus ben ik vandaag weer een schema gaan uitwerken om daar weer mee te starten.

 

Zo fanatiek bloggen als in het verleden zal ik voorlopig wel niet meer doen, want gezin, werk en studie vergen veel tijd tot nu toe. Maar ik ga wel weer proberen wat medebloggers af en toe te bezoeken, want bij een aantal ben ik al te lang niet langs geweest.

Lopen in Leeuwarden zit er op 6 juni helaas nog niet in, maar ik zal zeker naar Leeuwarden komen om wat bekenden te zien.

Dag allemaal,

 

Afgezien van het feit dat bloggen er qua tijd en werk niet inzit, lukt hardlopen me ook niet de komende tijd.

Na 12 weken en 2 antibioticakuren was vorige week eindelijk de grieperigheid een beetje over.

En nu is de aloude achillespees weer dik, pijnlijk en stijf. Niet alleen 's morgens vroeg, maar de hele dag.

Ik ga de balansoefeningen maar weer eens uit de kast halen.

Hardlopen vind ik heerlijk, maar ik twijfel wel of dit het voor mij is, als mijn achillespees een zwakke plek blijkt te zijn.

 

Bloggen lukt me zoals gezegd ook niet of nauwelijks, want ik werk intussen meer uren en ben daarnaast sinds kort aan de studie.

In elk geval: tot later!

Zo, daar is Runningmate weer even.

 

Ja, nog steeds gevalletje blogmoe en al weken snip- maar dan ook snipverkouden. Hoesten bij alles wat ik doe, een hoofd vol snot en het wil maar niet overgaan.

Veel dingen gebeurd, vriendin helpen verhuizen, druk met werk, etc. Lopen is er daardoor wat bij ingeschoten, maar de conditite is nog altijd goed door allerlei andere activiteiten, waaronder natuurlijk het enorme pak sneeuw waaronder we de afgelopen week zijn verdwenen. Heel wat kilometers op laarzen afgelegd met en zonder de slee achter me aan en met de rugzak op de rug.

 

Vanmorgen de kerstboodschappen gehaald.

Twee mensen bekvechtten om het laatste karretje terwijl ik er het langst op stond te wachten. Ik heb er met genoegen naar staan kijken...

 

...VREDE OP AARDE ALLEMAAL!

Ik wens jullie fijne kerstdagen en een gezond 2010!

Ik heb een beetje last van blogmoeheid...dus ik duik met een week of wat wel weer eens op!

Daar is Runningmate weer. Deze week is haar nieuwe baan begonnen en het bevalt tot nu toe prima.

 

Er stond woensdagavond een pittig stukje lopen op het programma. De kern wordt duidelijk weer wat zwaarder nu de Joustermerkeloop dichterbijkomt.   Na het warmlopen liep het zweet ons al in straaltjes de nek in. Het was erg warm en vooral klam weer. Na het rekken volgde het programma van 3 minuten versnellen, 3 minuten dribbel, 2 minuten versnellen en 2 minuten dribbel. De 5 km.-groep 30 minuten, de 10 km. groep liep 40 minuten en de 10+ zou 45 minuten lopen.

 

Al na een minuut of 10 werd duidelijk dat dat niet verantwoord was. De omstandigheden waren loodzwaar. De training werd dus ingekort tot bijna een half uur voor iedereen. We konden een eigen route zoeken, zolang we niet te ver afdwaalden, want de fluit van de trainster lag nog in de auto. Die floot dus maar op de vingers als er weer een onderdeel voorbij was.

 

In dat halve uur heb ik nog twee keer in heel kalm tempo het Woutersbergje (het enige heuveltje in de wijde omgeving) beklommen. Maar in de laatste rondes vergat ik twee keer naar mijn drinkfles te lopen en vlak voor het eindsignaal werd het me daardoor heel even grijs voor de ogen. De rest heb ik dus heel kalm uitgelopen en zo was het toch best een leuke en vermoeiende training.

 

De lauwe douche thuis was een hele welkome afsluiting...

Op de woensdagavond een clinic lopen? Ja, ze zijn er al tijden maar ik ga er nooit heen. Nou ja, vandaag wel. Omdat ik zaterdag het Pieterpad loop ben ik vandaag lekker naar de groep geweest. Leuk om wat oude bekenden te zien van de vorige clinic, die nooit op zaterdag lopen.

 

Lekker pittig parcoursje met 40 minuten stevig lopen in de kern. We gaan langzaam weer richting een verzwaring van het trainen en dat is altijd lekker.

 

Volgende week woensdag hopelijk weer, want dan kan ik ook niet op zaterdag.

 

Wat de vraag van Ruud betreft: Ja, de clinic traint voor de Joustermerkeloop op een zaterdag eind september (26 of zo?) en ik heb mijn afstand nog niet bepaald. Als het zo lekker blijft gaan kies ik misschien wel voor de 12,6km. of voor de 15. De 10 km. vind ik ook aantrekkelijk, om mijn tijd scherper te maken, maar helaas is die afstand 's middags terwijl de andere afstanden 's morgens worden gelopen. Jammer dat je elkaar dan niet allemaal ziet.

Vrijdag en zaterdag dus onze start met het Pieterpad, dochterlief en ik zullen er een gezellige wandeling van maken. En niet te vergeten samen slapen in een tentje. Joepiedepoepie!!!

Omdat Runningmate behalve rennen ook nog gaat walken heeft ze een nieuw weblog geopend.

 

Vanaf (hopelijk) deze week start ik met het Pieterpad, en zal ik af en toe een weekend wandelen van Noord naar Zuid.

 

Ben je nieuwsgierig naar mijn wandelverhalen, dan kun je me hier vinden: Walkingmate

 

 

 

Zo daar is Runningmate weer. Ze is met de hele family naar Italië geweest en het was weer gezellig. Tussen de laatste vakantiewassen door ben ik zaterdag naar de clinic geweest en daar hebben we weer lekker gelopen. Gelukkig is het parasietebeest sinds een paar weken verdwenen en voel ik me weer kiplekker. Ondanks ziek-geweest-zijn en niet lopen in Italië (veel te heet) kon ik het tempo van de 10-en-meer-km-groep goed bijbenen en dat belooft dus veel goeds.

 

We liepen 5 series van drie minuten voluit en drie minuten dribbel. Van tevoren warming-up en loopscholing, die deze keer in het teken stond van loophouding. Heel zinvol om dat te herhalen en daardoor kon ik de kern prima volhouden en zelfs in de laatste serie nog een extra sprint eruit persen.

Voor morgen staan er 30 (10 km-training) of 40 minuten (meer dan 10 km. training) op het programma en ik ga dus eens rustigaan kijken waar ik sta. Zal ik me richten op de 10, de 12,5 of de 15 km??? Ik ben 4 weken ziek geweest en heb vervolgens drie weken niet gelopen, al heb ik de laatste dagen in de Dolomieten flinke wandelingen gemaakt. Ik wil sowieso de 10 km. lopen, maar als het lekker gaat maak ik er misschien meer van.

Nou, de reden waarom ik me al weken niet fit voel en dus weinig hardloop is eindelijk bekend. Een parasiet genaamd amoebe maakt me het leven zuur. In de darmen dan hè. En vooral als ik beweeg. Ook zoonlief is aan de medicijnen, want die loopt al drie weken elke dag achter elkaar door leeg, zodra hij begint te bewegen. Spelen, sporten noem maar op, het arme joch.

Pffft. Driemaal daags een superlekker drankje (ooit een kleimasker gedronken?) en nu maar hopen dat de beessies het ook niet lusten en het daarom op een lopen zetten.

Lopen doe ik tot ik me weer fit voel alleen bij de clinic. Tot die tijd loopt er genoeg van binnen.

Om positief te eindigen hier nog een finishfoto die ik vandaag per mail kreeg van een kennis:

 

 

 

Mooi hè...

 

Vandaag een hele klamme en zweterige clinic afgewerkt , waarin we een omgekeerde piramide liepen van 6-5-4-3-2-1 min. met steeds de helft van de gelopen tijd als pauze. Ik had de afgelopen weken niet of nauwelijks getraind. De buikgriep wil zowel bij mij als zoonlief niet helemaal verdwijnen en het kwam me dus prima uit dat dit een drukke week was. Ik heb niet erg mijn best gedaan om een loopgaatje te vinden.

Maar al had ik gisteravond meer het gevoel van: morgen uitslapen...ik ben toch weer braaf naar de clinic gegaan. En toen ik daar eenmaal was, heb ik er meteen maar het beste van gemaakt en flink aan mijn snelheid gewerkt. Ik wil toch een keer binnen het uur binnenkomen hè, en dat gaat niet met bankzitten, ben ik bang.
Gek genoeg denk ik voor het hardlopen vaak blèèèè, en na het hardlopen ben ik hartstikke blij dat ik gegaan ben. Zo ook vandaag dus.

Zometeen ga ik even naar de Vrijbuiter, de bergschoenen van jongste dochter zijn te klein. Ze moet maar even mee om te passen. Mijn eigen nieuwe bergschoenen knellen ook een beetje, dus die gaan we omruilen voor een half maatje groter. Dat zal wel komen door het hardlopen, want ik ben bredere voeten aan het kweken.